Архивы за месяц: Декабрь 2016

Eni yıl hem Kolada yortularınız kutluca olsun!

Eni yılSevgili dostlar!

Kapumuza geldi Eni 2017-ci yıl, angısı kaplayacek gidän yılın erini. Biz bilmeeriz hem yok nicä bilelim, nasıl olacek gelän yıl, ama biz bileriz, nasıldı geçtiimiz yıl. Hepsimizä o başka-başka oldu, kimimizi aalattı, kimimizi güldürdü, ama hepsimiz var ne için şükür edelim. Hem dä var ne bekleyelim Eni yıldan.

İsteerim adamaa, ani yılın çeketmesindä bizim beklentilerimiz hem yılın bitkisindä şükürlerimiz biri-birindän çok ayırılmasınnar. Nekadar çok umut edärsäk, okadar çok bilelim şükür etmää dä. Sanêrım, hepsimiz var ne için şükür etsin.

Kolada yortunuz geçsin aylenizdä sıcaklıkta hem sevinmeliktä da getirsin aklınıza küçüklüünüzü, açan siz ev-ev komuşuları kutlardınız. Bu küçüklük anıları sizi hep biraz uşak yapsınnar, çünkü Allahın Padişahlıına uşak üreklilär girecek.

Evinizä uygunnuk, sofranıza bereket, canınıza selemet!

«Aydınnık» CT azaları

Sän büük adamsın!

ресторанEni yıla taa on gün vardı. Dohar hazırlanardı bir buluşmaya, angısını çoktan beklärdi. Lora çelmişti onun aklını, ama şindiyä kadar görüşämemişlär, hep internettä yazışmaylan işi ilerletmişlär. Koridorda ayna önündä kravat takarkan, Dohar dostu Lemara sordu:

– Kırmızı mı taa ii osa maavi mi? – da içeri döndü, elindä iki kravatlan.

– Bu kız tabeeti, dostum: onu mu giisäm, bunu mu; güüsümdä bir kopça mı açsam, iki mi. Sana neredän bu kız hastalıı ulaştı, acaba? – Lemar devam etti, yatarak, almasını kemirmää.

– Senin soyunda David adlı biri yoktu mu? Ya da Avraam, Lazar, İsaak?

Lemar gülmää başladı, ne kaldı tıkansın almaylan. Kalkıp, Dohara yaklaştı, boynusunda takılı olan kravatı sıkılarkan, dedi:

– Bana bak, önemni olan kıza aklını göstermäk. Düşün, ki bir akıl yarışmasına gidersin: ya o seni, ya sän onu. Bu dolaylı maanada, elbetki. Kim akılca üstün çıkarsa, terbelär onun elindä olacek. İstär kravatlı git, istär kravatsız. Kızların çoyu bunu annamêêrlar, savaşêrlar hep düzünmää, eni bir fistan giimää, ama yarışma akıllan kazanılêr.

» Читать далее

Sokêrım Spiridon, çıkarêrım Vitali

табакA ba, Spiridon, neredän anan bu adı bulmuş? – sordu yaşlı bay Miyal işä girän eni işçiyä.

– Anam onu bulmaymış, şindi bu aar tütün demetini kendin asaceydın, – çok düşünmedään, kısa kesmiş delikannı.

– Biraz taa derindän annatsana, osa, aazından peyniri mi kaçıracan, sanêrsın? – başladı gülmää dibinä darı ekecek olan Miyal dädu. – İşimiz dä taa hızlı gidecek, canımız da sıkılmayacek.

– Sän evelki adamsın, lääzım biläsin. Eer bir evdä uşaklar biri-biri ardı sora ölärselär, lääzımmış uşaa fasıl bir ad takmaa, siirek bir ad, da ozaman ölüm onu almazmış. Benim anamda-bobamda da bendän ileri duuan dört uşaa hep ölmüş ya ölü duumuş. Bana sıra geldiynän, bizim Lişku eniştenin dädusu, angısı taa mıh yılında Aynoroza hacılaa gitmiş da çok kiyat bilärmiş, demiş bobama adımı Spiridon koysunnar. Oyanda varmış ölä ad, ama bizdä hiç işidilmemiş. Te kırk yıldan zeedä taşıyêrım bu adı, taa ölmedim.

–  Dur, sana sıra gelincä, taa var. İlkin bana gelecek, sora öbür kartlamannara, sana taa erken kahırlanmaa, – savaştı erdän büük bir yaş tütün yapraa dizisini kaldırmaa bay Miyal, ama kaldıramadı. – Ya, kaldır biraz şunu, arkama urayım.

» Читать далее

Kolada gecesi

елкаBeş-altı küçük çocuk kaçardılar onnarı koolayan sarfoş adamnardan. Onnar çirkin baarardılar, savaşarak ayaklarını çıkarmaa derin kaardan da kurtulmaa gözleri belermiş o amballardan. Kimsä dä yok dolayda, kim yardıma gelsin zavalı uşaklara…

– Süündür o pıstiyayı ba, – içeri girdiynän, dedi Vançunun mamusu da kaldı televizorun önünä. – Git hadi, hazırlan, avşama kolada gezeceniz, unuttun mu?

Açılan kapudan içeri geldi kaurulan köftelerin nezetli kokusu. On beş yaşında Vançu dışarı çıktı avşam için hazırlıkları yapmaa, ama ilkin uuradı kufneyä – o gözäl kokuya yoktu kuvedi dayanmaa.

***

– Dima, sän torbayı taşıyacan, kim ne verärsä, orayı koyacez, – üüredärdi öbür çocukları Koli, angısı lääzımdı kol olsun. – Bendä kesä olacek, parayı bän toplayacam.

– Bän dä Dimaya yardım edecäm, o torba dolarsa, aar olacek, – lafa karıştı Vançu.

» Читать далее

Nasıl bulayım genä yolumu?

Yaamur yaayardı bütün o gün. Hava suuktu. Boba Serafim baktı diakon kapusundan. “Varım bän, var okuyucu, hem var angellär, – kendi-kendinä söledi, – ama neredä bașka insannar? Gelmemiș avșam slujbaya, – içini çekti. Bakalım bekim kim isteyecek spiyada olmaa”. Alıp stavrozu, altardan çıktı. Okuyucu okuyardı Psaltiri. Boba Serafim sä analoyda bekledi. Gölgelerdän bir çocuk, așaaya bakarkan, sansın, isteerim mi, istämeerim mi, deyärkän, yavaș adımnan yaklaștı. » Читать далее

İnan simvolu gagauz dilindä

İnanêrım bir Allaha, Bobaya, cümnä Zapçısına, gökü hem eri, hepsi görünennerin hem görünmeyennerin Yaradıcısına. Hem bir Saabi İisus Hristosa, Allahın Birduumuş Ooluna, Ani Bobadan duudu hepsi daymalardan ileri; Aydınnıktan Aydınnaa, hakikat Allahtan hakikat Allaha, duumuşa, diil yaradılmışa, Bobaylan bir oluşluya, Angısının sebebinnän hepsi oldu. Ani bizim için, insannar için, hem bizim kurtulmamız için göklerdän indi hem Ayoz Duhtan hem Mariya Kızdan tennendi, hem insan oldu. Hem Ani bizim için stavroza gerildi Pontlu Pilatın vakıdında, hem zeet çekti, hem gömüldü. Hem Ani yazılara görä üçüncü günü dirilidi. Hem Ani göklerä çıktı, hem Ani Bobanın saa tarafında oturêr. Hem Ani saltanatlan genä gelecek daava kesmää dirilerä hem ölülerä, hem ki Onun padişahlıının bitkisi olmayacek. Hem Ayoz Duha, Ömürverici Saabiyä, Ani Bobadan çıkêr, Ani Bobaylan hem Oollan barabar baş iiltmäk kableder hem saltanatlanêr, Ani sölärdi bilgiçlerdän aşırı. Bir ayoz, dernekli hem apostollu kliseyä. Açık inan ederim bir vaatizlii günahların afedilmesi için. Bekleerim ölülerin dirilmelerini hem gelecek dünnenin ömürünü. Amin.

1 2