Архивы за месяц: Ноябрь 2017

Yol göstermäk

“Küçük Palermo kasabası” adında restoranın kapusu açıldı. Bir aarif erif girdi. İtalyan-amerikan adamdı, uzun boylu, boksçu ya da pelivan kadar kuvetli. Giiyimniydi bir geniș çizgili koyu maavi kustümnan, bir kara renkli gölmeklän hem bir gök maavisi rengindä ipektän galstuklan. Kustümunda vardı bir kırmızı karanfil. Vardı onun güneș gözlüü dä. Kapuyu açık tuttu. Döndü ardına.

‒ Buyur, ‒ dedi. ‒ Gir. Getirdik seni burayı, tanıșasın bir adamnan deyni.

Bir onbeș yașında olan çocuk girdi restorana. Onun ardında geldi taa bir aarif erif. O ilki gibi giiyimniydi. Koyup pencereyä “kapalı” nışanını, kapadı da kilitledi kapuyu.

Çocuk titirärdi. Ürktü.

» Читать далее

Neyi annadêr eski patret?

Aldım elimä küçücük, sarı, köşecii kopuk, kertikli kenarli bir eski patret. Şaşêrım ilkin ona, ani ozaman gerciklärmişlär patretleri, kenarlarını kertikli yaparmışlar. Kaç kerä oldu bakêrım ona, bakêrım o sevgili suratlara da aklıma getirerim o çoktankı vakıtları, irminci asirin altmışıncı yıllarının çeketmesini. Elli üç yıl geeri. Patrettä benim Tanas bakam 42 yaşında,  Varvara mamum 41 yaşında, büük kakularım Nadi ‒ 11 yaşında, Nasti ‒ 6 yaşında, Simu batüm 9 yaşında hem bän 3 yaşında. Vardı taa büük batüm ‒ Miti ‒ irmi yaşında, ama o taman armatadaydı bu vakıtlarda, küçük kızkardaşım da taa yoktu bu dünnedä.

» Читать далее

Soruş

 Sokakta bir adam dün bana yaklaştı

Da dedi: “Canabin, annamaa savaştım,

Kimim bän bu kısa ömürlü dünnedä.

Bir cuvap geçirämedim bilä elä.

Hiç olmaz mı bana sän veräsin yardım?”

Ozaman bän kolay durumu ayırdım

» Читать далее

Adetçä gagauz kıvırması

Dediynän “kıvırma” (birazı deer “kıırma” ya da “kıvırtma”) gözlerin önündä peydalanêr kertikli sini kızarılmış, sıcak buulu, ölä gözäl bir kokuylan plaçinta, ani hemen akêr ligaların. Maasul imeelii var hepsi milletlerdä, ama birisindä dä yok bölä özel, diil zor yapılan hamurdan imeelik. Bu eski, asirlerin dibindän gelän, bir fasıl imäk yaratması. Gagauzlar kim ne taa o vakıttan, nicä başladılar yazmaa pazı, getirdilär sofraya “kıvırmayı”. Siz vardır mı hesapaldıınız, nicä ihtiar gagauz karıları yazêrlar pazıyı kıvırmaya deyni tombarlak sofrada? Oturup bir küçük skemneciktä, alıp elinä bir parça hamur hem oklavayı, ölä hızlı, becerikli, usta gibi yayêrlar pazıyı – “hış-hış-hış”, hızlı döner-kayêr oklava, gözlerin etiştirämeer oklavanın ardına gezmää. Ellär otakım çabucak dönerlär, ani hiç annamêêrsın, nezaman pazı olêr büük, nicä sofra. Parmaklar hışım gibi döner oklavaylan bilä, yayarak pazıyı. Büük ustalar, pazı taa da incecik olsun deyni, iki ellän atêrlar pazıyı havaya yukarı dooru, yukarda gereräk onu. Pazı olêr incä, nicä yaprak, sıymêêr sofraya, sarkêr kenarlarından. Bu en büük durum pazıda – incecik olmaa, zerä o kıvırmanın özelii! İncecik kıvırma islää hem hızlı pişer, kızarêr, olêr gevrek. Ama pazı kalın yazılarsa – ozaman içi pişmeer nicä lääzım, kalêr çiilicä. “Bölä kıvırmaylan yakışêr tıkanmaa, büüyer aazında”, ‒ tühlanêr o, kim razgeler bölä kıvırmaya.

» Читать далее