Архивы за месяц: Январь 2018

Canavar yalpak olêr

Büük demir kapudakı küçük kapak kaydı bir tarafa. Açılan boşlukta peydalandı imäklän dolu demir bir çanak.

— Avșam ekmää hazır, ‒ dedi bekçi kapunun öbür tarafından. — Bereketli olsun!

Güldü.

— Baaa, — dedi kapancı, — bu iș nedir acaba?

— Ha, nicä herzaman, — cuvap etti bekçi, — var yaanı, bekim, sıır yaanısı, bekim, domuz yaanısı, bekim, kuzu yaanısı, kim bilir? Bekim, bir fasıl karıșım. Hiç bilmeeriz… Var zarzavat, var çok pișmiș kartofi… Bitkidä var küçük bir kutu portakal suyu. Bereketli olsun, Canavar.

» Читать далее

Sevda hem karannık

Tren girdi garaya. Kapular açıldı. Bir moment koridora türlü yolcular çıktı: üç șkolacı kız, bir biznesmen, iki babu hem bir karı uşaklan. Biktidä Vasi çıktı, irmi iki yaşında injener studenti. Kapular kapandılar onun ardına. Bir serin gündü, erken güz günüydü. Vasi baktı dolayına. Sol tarafında gördü vulkanı. Tepesindä vardı kaar, bim-biyazdı. Duman incä-incä üüselärdi vulkandan biyaz bulutlaradak. “Ne gözäl”, ‒ dedi Vasi kendi-kendinä kısık seslän. Çevirdi gözlerini saa tarafa. Orada, diiil uzakta, vardı bir kara kiparis daayı. O daa nicä bir daymalı er, düșündü Vasi, arhaik zamannardan kalmıș. Hep vardı orada. Hepsi aaçlar sarkıntılı, kanırıktı kuvetli lüzgärlärlän, angıları hep eser uzak denizdän. Aaçlar benzärdilär kambur insannara, podurlara, çirkin yaratmalara, sansın hepsi dünnenin acıları olmuș aaç. Okadar çok aaç vardı, ani onnarın arasındakı gölgelär git-gidä derin karannaa çevirildilär. Mutsuzluklan Vasi gülümsedi.

» Читать далее