Güz attı benizini

Tä genä güz attı benezini,

Makarki dün renklärlän bayılardı.

Poyraz lüzgär, pek sert hem karezli,

Gercik o rubalarını  paralardı.

 

Üfkäylän koparardı dalları,

Yaprakları tepä-tepä yıvardı,

Erä koolardı  suuk  yamurları,

Bütün gecä vıjlardı hem baarardı.

 

Güzün üzü attı koyu rengi,

Lüzgär  gözäl  boyaları silärdi.

Başlarkan güzlän bu çirkin cengi,

Göktä o kuşları yas-pus edärdi.

 

Güzün artık bitärdi kuvedi,

Kımız yanaklandan hep soyulardı.

O enseyämärdi bu büük derdi

Da gün-gündän üzü hep bozarardı.

 

Aleksandra Kristova