Nadi

1

Nadi, 14 yașında bir gagauz kızı, Kongaz küüyünün parkında oturardı. İlkyazdı, bir cumertesi günü, üülendän sora. Bir gözäl kızdı, gözäl hem incä. Kara saçlıydı, parlak kara gözlärlän. Bakıp telefonuna, kaș çatardı. Ușaklar oynardı yakın oynamak donatmalarında. Park önündä insannar geçärdilär Lenin sokaanda, panayıra gidip, geeri evlerinä dönüp. Nadi baktı genä telefonuna. Vardı bir mesaj:

“Hoș geldin geeri oyuna. Hazırsın mı bir eni ișä? Bir bıçaklan yap üç çizgi sol koluna, diil aykırı nicä ileri, ama uzunnuuna.

Da, elbetki korkacan. Hepsimiz korkêrız acıdan hem ölümdän. Ama bu oyun üüredecek seni korkmamaa”.

“Bilmeerim… – Nadi dedi kendi-kendinä. Baktı sol bileenä. Oradakı yara izleri taa acıyardı. – Yapayım mı?”

2

Anastasiya babu girdi parka. Oturdu lavkaya Nadinin yanına.

– Oof! – dedi.

Etmiș sekiz yașındaydı. Kamburdu. Gezärdi bir bastonnan sol elindä. Saa elindä tutardı zarzavatlarlan dolu dört plastiktän torba. Önündä erä koydu onnarı.

– Oof! – dedi genä. – Aslısında bu zarzavatlar aardır.

Nadi devam etti bakmaa telefonuna.

– Bir kiși yorulêr aar ișleri tașımaktan, – devam etti Anastasiya.

Nadi devam etti bakmaa telefonuna. “Ne isläädir, açan bir genç kız yardım eder bir babuya”, – dedi Anastasiya. Nadi devam etti bakmaa telefonuna. Anastasiya urdu ona.

– Hey! – dedi Nadi.

– Neyin var, kız? – sordu Anastasiya. Güldü. – Seslämeersin mi?

– Neçin sesleyim? – cuvap etti Nadi, – açan siz lafedersiniz kendi-kendinizä?

Anastasiyanın yoktu dișleri. “Oof, benzeer bir tauka açan güler, – düșündü Nadi, – deli babu”. Anastasiya güldü.

– Da, kendi-kendimä lafedärdim, ama istedim, ani sän sesleyäsin. Yardım edecän mi bana tașımaa bu paketleri nicä bir islää kız? Verecäm sana bir biskvit.

– Fuuh, – cuvap etti Nadi, – istämeerim sizin budalaca biskvitinizi. – Anastasiya güldü genä.

– Ölä olsun, ama yardım edecän bana, zerä islää kızsın, diil mi dooru?

– Of, sanêrım, ani yapacam, – dedi Nadi.

– Sanêrım, ani egnel etmeerim önemni bir işä. Diil mi? – sordu Anastasiya. Nadi salladı kafasını.

– Bekim, interes bișey? – Anastasiya sordu.

– Yok, – cuvap etti Nadi, – yok interes bișey. – Baktı genä telefonuna.

“Korkêrsın mı acıdan hem ölümdän? Ya da hazırsın mı olmaa Gölgelär Erinin bir Padișahkacıı?”

Nadi titiredi. Kapadı telefonunu.

– Te, – dedi Anastasiya. – Sän alacan üç torba, bän dä alacam bir tayna, zerä sän genç hem kuvetliysin, bän sä bir babuyum. – Güldü.

– Benim adım – Anastastiya, – dedi babu.

– Bilerim kimsiniz, – dedi Nadi, – bu küüdä herkez biler herkezi, hem herkez biler herkezin “biznesini”. – Anastasiya güldü.

– Șindi dostuz, – dedi, – var nasıl senni-benni lafedelim.

– Huh, – cuvap etti Nadi. Geçtilär sokaan karşı tarafına.

3

Dönüp sol yana, Lenin sokaandan poyraza dooru örüdülär. Anastasiya yavaș gidärdi. Onuștan Nadi dä yavaș örüdü. Birkaç tükeni geçtilär. Dört 14 yașlı kız yaklaștılar öbür tarafından. Açan gördülär Nadiyi, birisi dedi “huh”, da baktılar bașka tarafa. Geçtiktän sora çekettilär fısıldamaa hem gülmää.

– Dostların mı senin? – sordu Anastasiya.

Nadi lafetmedi. Devam ettilär gitmää.

– Benim șkolamdan kızlar, – dedi Nadi. – Benim dostum yok, – dedi.

– Neçin? – sordu Anastasiya.

Devam ettilär gitmää. Nadi lafetmedi. Taa çok gittilär.

– Zerä șișmanım, hem çirkinim, hem talantsızım, hem akılsızım, hem yok kimsey, kim beeneer beni, – dedi Nadi.

Anastasiya güldü. Nadinin gözleri doldu yaşlan, ama aalamadı. Birkaç momenttän sora dedi: “Ürääm acıyardı, açan güldün bana”. Anastasiya güldü genä.

– Aslısında bir akılsız kızsın, eer inanarsan ona, neyi bana söledin, – dedi.

– Oh, – dedi Nadi. Biraz örüdülär, lafetmedään.

– Açan bän kızdım, – dedi Anastasiya, – analar verärdilär ușaklarına süt kendi güüdesindän. Ușaklar içärdilär insan südünü da olardılar insan. Șindi analar vererlär ușaklarına hayvan südünü, da ușakları olêrlar hayvan, nicä o kızlar.

4

Birkaç gün sora Nadinin telefonu çaldı.

– Alo, Nadi, bän Anastasiya. İslääysin mı?

– Da, islääyim, ama neredän aldın benim nomerimi?

– Ah, bilersin, – cuvap etti Anastasiya, – bu küüdä herkez biler herkezi. Sordum bir dostuma, ama o bilmedi, ama o sordu bir dostuna, o kiși dä sordu onun dostuna, da buldum.

– Ne isteersin, Anastasiya babu? – sordu Nadi.

– Oh, büün benim var ișim, da sandım, ani sän var nasıl yardım edäsin. Büün yapêrım ekmek.

– Yok mu nasıl yapasın onu tek bașına?

– Of, kız, bu bir-iki kișilik iștir. Var nasıl yapsın bir kişi dä, ama taa isläädir, açan iki kiși ișleer barabar. Sanêrım, ani engel etmeerim önemni işä.

– Yok, – Nadya dedi, – yok önemni ișim bu moment.

– Bekim interes bișey? – Anastasiya sordu.

– Yok, – cuvap etti Nadi. Yaptı bir kısa pauza.

– Bana verecän mi biskvit?

– Sana verecäm iki tayna! – cuvap etti Anastasiya.

5

Bir cumertesi üülendän sora Nadi geldi evä șkoladan. Koydu kiyatlarını așçılık masasına.

– Ana? – baardı.

Anası girdi odaya. Kulaklık koyardı kulaklarına. Gözäl giiyimniydi.

– Var çok imäk buz dolabında, – dedi.

– Genä mi çıkêrsın? – sordu Nadi.

– Da, – cuvap etti anası, – Kișinöva.

– Ne zaman dönecän? – sordu Nadi.

– Of, bilmeerim, – dedi anası, – bekim, pazar üülendän sora ya da pazar avșam. Lääzım gideyim ișimä pazertesi saaba.

– Ey, ana…– dedi Nadi.

– Bak, – dedi anası, – senin var kendi yașaman, benim dä var kendi yașmam.

– Gidersin mi gecä klublarına? – sordu Nadi.

Anası içini çekti. “Kin besleerim yașamamdan burada, – dedi. – Eer kaçmasam kimär vakıt, sanêrım, ani patlayacam, nicä bir bomba”.

– Salt istedim lafedeyim biraz seninnän, – dedi Nadi.

– Lafedäsin benimnän mi? – sordu anası. – Neçin?

– Salt zerä sän anamsın, – cuvap etti Nadi.

– Üzülerim o iș için, – dedi anası. – İstämedim duurdayım seni. İstedim yapayım bir düșürtmä, ama korktum. – Yaptı bir pauza birkaç moment. – Afet. Diildi lääzım söleyim onu.

– Olmalı, doorudur, – cuvap etti Nadi. – Bekim, taa kolay olaceydı, eer bän hiç duumaydım.

– Diildi lääzım söleyim onu, – dedi anası. – Afet.

Yaptı taa bir pauza birkaç moment. “Bak, bekim, lafedecez gelän hafta”. Gitti.

6

Nadi oturdu. Gözleri doldu yașlarlan. “Aalamayacam, – kendi-kendinä dedi. – Bän bir büük kızım. – Sildi gözlerini. – Yok, aalamayacam. On dört yașındayım. Bir büük kızım. Büük kızlar aalamêêrlar”. Alıp telefonunu, baktı mesajlarına. Oyundan bir mesaj vardı:

“Al iki uyku kopçası”.

– Uyumaa, – dedi, – uyumaa hem düș görmemää. Acaba ölü ölädir mi? Telefonunda açıp aarasmayı, yazdı oyunun adını “Gölgelär Eri Padișahkacıı”. Peydalandı çok haber yazısı genç kızlar için, angıları kendilerini öldürdülär. Buldu oyun için Vikipediya yazısını.

7

Gölgelär Eri Padișahkacıı

Gölgelär Eri Padișahkacıı – soţial mediyada bir oyun. Çoyu oynuncular – genç kızlar, 12 –16 yașında. Oyun onnara verer kırk debeștirmäk, hep taa korkulu. Bitki  debeștirmäk – ani kız öldürsün kendisini. 2016 yılda vardı haber üzlän ölä olay için bu oyun beterinä.

Oyun seftä peydalandı internettä 2015 yılın kıran ayında. İnternetteki nigilist altkultura legendalarına görä yaradılmıș bir akıl hastalıklı öldürücünün tarafından, angısı kaçmıș kapandan. Aslı adı bilinmäz, ama kullandı yalancı adı Rasputin Șeytanoglu. Legendaya görä o öldürülmüș bir polițiyaylan siläh kavgasında. Șindi oyun güdülärmiș onun üürenicisinin tarafından, angısı kullanêr yalancı adı Raskolnikov.

Görüner, ani, kapanda olarak, Șeytanoglu düzeltmiș bir özel dinni inan sistemasını. Bu sistemaya görä her insana verilmiș belli sayı yıl yașamaa. O inanmıș, ki eer kandırarsa genç kızları öldürsünnär kendilerini, onnarın kalan yılları eklenecek onun yaşamasına. İnanmıș taa, ki öldürülmüș kızlar olaceklar onun esirleri ölümdän sora, da yapacek seksual ilișki onnarlan bir paralel kosmosta.

8

– Uuh, – dedi Nadi, – ne iirenç! – Kapadı yazıyı. – Bän lääzım çıkayım, – dedi kendinä.

Çeketti çıkmaa, ama döndü geeri. Koydu telefonunu masaya, da genä çıktı. Gezdi türlü sokaklarda. Gitti bir sokaan bitkisinä da sora geeri. Durdu mezarlıkta. Kimi mezarda vardı çiçeklär, kimi mezarda yoktu. “Açan bän ölecäm, olacek mı kim koyacek çiçek benim mezarıma? – düșündü. – Olacek mı kim gözedecek?” Klisenin yanından geçti da, dönüp, girdi.  Avșam slujbası vakıdıydı. Hor çalardı. Panaiyanın ikonası önündä yaktı bir mum.

– Yalvarêrım, dua et senin Ooluna benim anam için, – fısıldadı. Çıktı. Durdu klisä önündä.

– Acaba neçin yaptım bunu? – kendinä dedi.

9

Nadi dönärdi șkoladan evä. Gördü Anastastiyayı, angısı çıkardı atpekadan.

– Seläm, Anastasiya babo! – dedi. – Var mı nasıl tașıyım senin paketini?

– Oh, diil büük paket, – dedi Anastasiya.

– Bilerim, – cuvap etti Nadi, – ama isteerim yardım edeyim sana, zerä bän genç hem kuvetliyim, ama sän bir babuysun. – Anastasiya verdi ona paketi. Örüdülär biraz sessizliktä.

– Bän bir karar kablettim, – Nadi dedi. Anastasiya sa lafetmedi, sade sesledi. – Yapmayacam onu, neyi isteer bir insan, ani yapayım.

– Kim o? – sordu Anastasiya, – bir dostun mu?

– Diil, – dedi Nadi, – diil bir dostum.

– Aha, – dedi Anastasiya, – unuttum, ama șindi geler aklıma. Senin yok dostun. Yok kim beener seni, zerä akılsızsın, hem talantsızsın, hem çirkinsin, hem toyansın.

O gülümsedi, Nadi dä güldü.

– Kimär kerä ölä düșünerim, – dedi Nadi. – Örüdülär biraz sessizliktä.

– Kablederim mesajlar telefonda, – annattı, – birsoy oyundur.

– Kim yollêêr bu mesajları? – sordu Anastasiya.

– Bilmeerim, –  cuvap etti Nadi.

– Bu insan ne istemiș, ani sän yapasın?

– Zarar edeyim kendi-kendimä, – cuvap etti Nadi.

– Mmm… – dedi Anastasiya.

– Ne yapayım? – sordu Nadi.

– Oynama oyunu, – dedi Anastasiya.

– Ama o devam eder yollamaa mesajları, – dedi Nadi.

– Okuma mesajları, – cuvap etti Anastasiya, – okuma onnarı hem cuvap etmä. Kolaydır o.

– Oh, – dedi Nadi.

10

Etiștilär Anastasiyanın evinä. Nadi koydu paketi așçılık masasına. Oturdu skemneyä.

– Taa bir iș var, – dedi. – Dün avșam gittim kliseyä. Panaiyanın ikonası önündä, yakıp bir mum, bir dua ettim.

– İslää kız, – dedi Anastasiya.

– Dua ettim anam için, zerä üreendä var çok dert.

Yaptı pauza birkaç moment.

– Bu sabaa söledim anama. –  Anastasiya baktı ona.

– Ne söledi senin anan?

Birkaç moment geçti, ani Nadi cuvap etmedi.

– Bişey demedi. Șoktaydı hem șaștı. Ama uzun vakıttan sora gülümsedi.

Anastasiya durdu sessizliktä taa birkaç moment. “Anan senin kalêr ușaklıında, – dedi, – ama sän olêrsın karı”.

Monah Kosmas

1 комментарий

  • Пастырмажы Йорги

    Аннатманын фикрини аннамадым. Окунмасы зоорду. Биздя боля лафетмеерляр. Пек чок йапмажык лаф, гагауз дилиня тюркчадян уйдурулмуш. Йазарын лафларыны варды нижя бракмаа нижя вар, ама кахраманнар хич инандырыжы диил.

    Бискивит демееля, дееля — печеня.
    Анастасия саде паспортта, йашамакта — Наста, хемдя йашы бююксе.
    Neyin var, kız? — Н»абэсын мари?
    Ана — маму, мамо (гагаузларда бир ушак анасына хер заман дер саде маму!)
    Padişahka — чиркин лаф. Padişahkacık — таа да чиркин. Бен олсам дежиидим Саабийка.

    Диалоглар, Турцияда ен аз 1 йыл йашайан инсаннар арасында гечен диалоглар гиби ишидилеер бана. Литература дилин аардына качааркана, гагауз атмосферасыны качырмышсыныз бана гёря, йада билеряк атмышыныз бир тарафа.
    Ама билмеерим, беки Конгазда хализ дя бёля лафедеерляр.

    Илердя колай гелсин.

Добавить комментарий