Nikolay Baboglunun iki peeti

н. бабоглуKıpçaan merasında

Sabaa serinniindä aaçlar

Lüzgärlän konuşêrlar,

Yazın dumanında kırlar,

Zaametlän buluşêrlar

Kırda, bir incecik yolda,

Anam, seni görerim:

İçmää suyun bir susakta,

Ekmään dä katıksız

Kadrela torbanda.

Omuzunda kazma,

Uşak da kucaanda.

Payı kazmaa gidersin

Popaz merasında,

Alat-kıpıt adımnarın,

Göçtän bükük belin,

Bän dä üç yaşında erkek –

Yardımcısı evin,

Giderim ardından senin,

Çekerim eteeni…

Neredän mi?

O dedenin sözündän,

Anaların güüsündän,

Masalların  özündän,

Yaşamanın gözündän,

Oglanın sürüsündän,

Kavalın ötmesindän,

Horuda oyunnardan,

Kahırdan hem sevdadan,

Yaamurdan hem dä çiidän,

Düzennerdän hem dä iidän,

Derä hem kuş sesindän,

Beladan hem kısmettän…

Gelmiş o bizä sessiz

Taa dönmäzkän dilimiz,

 Da yapmış bizi o biz –

Te bu o ana dilimiz!

N. Baboglu

 

Добавить комментарий