Ol bana eş

Açan düşerlär yapraklar,
Hiç kuruyamêêr bataklar,
Günnärlän saklanêr güneş,
Ol bana eş, ol bana eş.

Açan toprak olêr biyaz,
Da dışarda zihir ayaz.
Gün karannêêr, olduynan beş,
Ol bana eş, ol bana eş.

 

Açan açêrlar çiçeklär,
Çıkmaa başlêêrlar böceklär,
Fırınnarda süüner ateş,
Ol bana eş, ol bana eş.

Açan hava kızgın sıcak,
Da yaamursuz olêr kurak.
Kayıl olup, bana birleş,
Ol bana eş, ol bana eş.

Açan sän diilsin yanımda,
Sevinmelik yok canımda.
Haklı hiç diildir bu güreş,
Ol bana eş, ol bana eş.

Viktor Franjev