Petri Çebotardan iki cümbüş

DOKUZ ÇOBAN HEM BİR KAŞIK

Dokuz çoban gitmişlär kıra koyun otlatmaa, herkezi kendi sürüsünnän. Gelmiş vakıt üülennii yapmaa. Toplanmışlar çobannar bir gür aacın koyu gölgesindä, onnarın dolayanında, sıcaktan aar soluyarak, haylaz-haylaz yatışmışlar arkalı köpeklär. Çobannar çıkarmışlar torbalarından mancaları, ani koymuşlar karıları, da başlamışlar tüülanmaa – kimseyin torbasında bulunmamış kaşık, sade birisinin karısı unutmamış koymaa kaşıı. Näpsınar – girişerlär imää bir kaşıklan. Kaşık hızlı geçer eldän-elä. Açan ansızdan hesapalêrlar, ani bir canavar sin-sin yaklaşêr koyunnara, hepsinin aazı doluymuş, da kimsey ıştıramamış köpeklerä. Canavar etiştirmiş kavramaa bir zavalı koyuncuu da sürümüş onu yakınnarda bulunan bir daalıcaa.

SÜT HEM ŞIRA

Tanas dädu hem Sanda babu dayma kavgalaşardılar. Bän ölä bir on yaşındaydım, açan bir kerä sordum däduya:
— Dädu, sän dä islääysin, babu da islää, annamêêrım, neçin siz çekişersiniz?
Dädu sustu biraz, sora dedi:
— Nesoy annadayım sana, çocuum… Ya sölä bana, sän beenersin mi süt?
— Beenerim.
— İslää iş mi?
— İslää, elbet.
— E şıra beenersin mi?
— Şıra da beenerim.
— İslää iş mi?
— İslää.
— Ya sän karıştır onnarı da iç – görecän, ne olacek tumbanda!

Petri ÇEBOTAR

Добавить комментарий