Sarfoşluktan ayıklaa VI: yukarı hem aşaa

Annadacam sizä bir annatma. Olur mu? Bibliyadan bir annatma padișah Navuhodonosor için. Ama ilkin annadayım sizä biraz benim yașamam için. Bu ișlär oldular o vakıt, açan bän çok içärdim. Of, prost edin beni, ani hep az düzgünnük var benim yazımda. Bän diildim islää avtor, ‒ șüpesiz siz ölä söleyeceniz! ‒ ama sade bir sıradan adam angısı yazêr kendi yașaması için.

Açan çok içärdim, benim vardı büük düșlerim, büük plannarım. Büün fukaarayım, kendi-kendimä dedim, ama yaarın oligarh olacam! Halizdän kimär kerä çok para geldi cöbümä, ama hep kaybettim onnnarı. Sayısız kerä gittim saklı karti oyununa ‒ ozaman yoktu kazinolar ‒ da kazandım zenginnik, deyelim, ama sorna hiç yapmardım nicä bir aarif insan, ani çıkêr oradan, açan onda var çok para, ama kaldım orada da verdim hepsi paramı geeri bașka oyunculara. Onnar hep güldülär bana: “Ha-ha, ha-ha, ‒ sölärdilär, ‒ hoș geldiniz, boș gittiniz!”

Bän sä çıkardım oradan boș cöplärlän da hep mırıldanardım kendi-kendimä: “Ertesi kerä bașka türlü olacek. Ertesi kerä oynayacam sade 21 karti oyununu hem kullanacam planı, ani benim içkidașım Dima bana annattı. Sayacam kartileri da kazanacam çok para”. Elbetki, o plan hiç bașarılı diildi. Hem bu fikir hiç gelmedi aklıma: “Açan Dimanın var o islää planı, neçin o kalêr fukaaralıkta?”

Hem bir kerä istedim olayım küüyümün primarı. Bu iș oldu benim çok, çok, çok içmemdän ileri. Ozaman vardı birkaç dostum. Onnar hazırladılar bir gözäl prezentațiya küüyün meydanında muzika grupasınnan, hem bän lääzımdı vereyim bir söz. Ama o avșam, prezentațiyadan ileri, çok içtim da prezentațiya saadında uyudum. Açan bana sordular, neredäydim, yarattım bir yalan cuvap.

“Da, ‒ söleyeceniz, ‒ ölä olêr, açan bir insan çok içer”. Dooru. Ama var taa bir element bu iștä. Hep vardı benim büük plannarım, ama bän hep istärdim, ani hepsi ișlär olsun kendim kuvedimnän, kendi akılımnan, kendi düșünmämnän. Nedir o element, ani lääzımdı, soracenız. O element ‒ Allah. Lääzımdı isteyim Allahtan yardım, ama hiç istämedim.

Șindi bakalım Navuhodonosora. Prorok Daniil annadêr bizä bu gözäl annatmayı. Deer, ani Navuhodonosor…

29 … örüyärdi Vavilonda bulunan padișah konaanda, 30 da padișah dedi: “Diildir mi bu büük Vavilon, ani bän yaptım büük kuvedimnän nicä padișah konaa hem saltanatımın șanı için?” 31 Bu laflar taa padișahın aazındaykan, göktän geldi bir ses: “Ey, Padișah Navuhodonosor, sana sölener: padișahlık sendän gitti, 32 hem sän insannar arasından koolanacan, hem yașayacan kır hayvannarınnan; zorlan iyecän ot nicä bir öküz, hem edi vakıt geçecek senin üstündä, bilinceyedäk, ani Cümledän Üüsek önderleer insannar padișahlıını hem O verer onu kimä isteer”. 33 Hemen söz yapıldı Navuhodonosor üstündä. Koolandı insannar arasından hem idi ot nicä bir öküz, hem güüdesi yıslanardı gök çiiyinnän, saçı uzandı kartal tüüleri uzunnuu kadar, hem tırnakları benzärdi kuș tırnaklarına.

34 Günnär bitkisindä bän, Navuhodonosor, kaldırdım gözlerimi gökä, hem akılım döndü bana, hem iisözledim Cümledän Üüsää, hem dayma yașayanı büükleyip saltanatladım,

zerä zaabitlii dayma zaabitliktir,

hem Onun padișahlıı durêr senseledän senseleyä;

35 dünnedä yașayannar sayılêrlar nicä hiç bișey;

hem O yapêr Onun istediinä görä gök askerlär arasında hem dünnedä yașayannar arasında;

hem yok kim durgudabilsin Onun elini

ya da desin Ona: ne yapêrsın?”

36 Taman ozaman aklım döndü bana, hem padișahım saltanatı için büüklüüm hem șanım döndü bana. Nasaatçılarımnan boyarlarım aaradılar beni, hem temellendim padișahlıımda, hem taa çok büüklük eklendi bana. 37 Șindi bän, Navuhodonosor, büükleyip mutlulayıp saygılêêrım Gök Padișahını, zerä hepsi Onun ișleri gerçektir hem yolları doorudur, hem hodullukta örüyenneri alçaldabilir (Daniil 4:29 – 37).

Uau! Navuhodonosorun yașaması benim yașamama benzeer, diil mi dooru? Elbetki, o bendän taa bașarılıydı, ama bän, kär açan bașarısızdım, Navuhodonosor kadar hoduldum da hiç istämedim Allahtan hiçbișey. Hem var nasıl ekleyim taa bir iș ‒ benim vardı bir padișahlıım. Bän dä zengindim, tanınmıș, ünnü, sevgili, saygılı, bașarılı… ama diil nicä Navuhodonosor, zerä Navuhodonosor bașarılıydı bir Vavilonda, ani vardı bu dünnedä, ama bän bașarılıydım salt fantaziyamın dünnesindä, bir dünnedä, ani vardı salt benim aklımda. Bir gün padișahtım, bir gün bütün dünnenin imperatoruydum, bir gün bir zengin biznesmen, bir gün bir film yıldızı ‒ hep benim sarfoș kafamda. Bu hodulluk diildi aslısına görä, ama Navuhodonosor kadar hoduldum.

Bir bașka element vardı. Nicä Navuhodonosor, bän sandım, ani bän yaptım hepsi benim bașarılarımı ‒ da, salt fantaziyamda, nicä dedim ‒ kendi kuvedimnan, Allahtan kaarä. Benim fantaziyamda, bän hep yaptım her iși islää, zerä talantlıydım, gözäldim, akıllıydım, hem hep bașka insannardan taa islää bildim, nasıl hem nezaman lääzımdı yapayım her iși.

Tä bizim temamız ‒ hodulluk hem şükürsüzlük. Bibliya annatmasında Navuhodonosor deer, ani o yaptı Vavilonu onun büük kuvedinnän nicä padișah konaa hem saltanatının șanı için. Hiç demeer: “Șükür Sana, ey, Allah”. Ama halizdän o yapmadı Vavilonu salt onun büük kuvedinnän, zerä o diildi fukaara adam. Onun bobası padișahtı, hem o, nicä deeriz, duudu zenginniktä. Allah verdi hepsi o zenginii nicä bir baașıș. Elbetki, Allah var nasıl desin: “Olsun!” ‒ hem ansızın bütün dünnä peydalanêr. Ama bizä lääzım material, ani Allah verer bizä, açan yapêrız bir iș. Bizä lääzım materialımız, zenginniimiz, aklımız, kuvedimiz, kär planımız ‒ hepsi o ișlär gelerlär Allahtan. Biz lääzım șükür edelim Ona.

Bän diilim ne teolog, ne literatura kritikacısı, ama sanêrım, ani annêêrım bir iș bu annatmada. Yakıșarsa annadacam onu sizä. Yakıșêr mı? Afedin beni. Annatmayacam, nicä ayoz bobalar annadêrlar. Annadacam Navuhodonosorun günahını hem onun durumu neredä buldu kendisini, zerä onun situațiyası benzeer benim situațiyama. Prost edin eer sizä görünärsä deli, ne deyecäm. Bekim var bir sebep, ani bana verdilär Deli Yorgi adını.

Neçin Navuhodonosor olêr nicä bir hayvan? “Baaa, Deli Yorgi, ‒ deyeceniz, bekim, ‒ sorușuna cuvap kolaydır. Oldu bir hayvan, çünkü Allah sımarladı, ani ölä olsun. Allah sımarladı, hem dä oldu, salt okadar”.

Bän cuvap edecäm, ani vardı nasıl olsun ölä, ama, bekim, var nasıl bakalım annatmaya bașka gözlärlän. Bekim, Navuhodonosor yaptı o iși kendisinä. Bekim, Navuhodonosor yaptı, ani çevirdi kendisini bir hayvana. Bekläyin, bekläyin. Saburlu olunuz benimnän. Demeerim, ani Allah sımarlamadı, ani olsun. Elbetki, olay Allahın istediinä görä oldu. Ama bakalım, nasıl bizim kötü fikirlerimiz, bizim diil saa duygularımız, bizim allahsız neetlerimiz yaradêrlar bizä bir durumu, angısında biz zeet çekeriz zerä biz ‒ elbetki, diil isteyiptä ‒ yaradêrız kendi zeetlerimizi. Aklınıza getirersiniz mi, ne söledik cendem için? Aklınızda tutêrsınız mı, ani cendem bir derin yalnızlıktır? Ölä bir iș oldu Navuhodonosora. Oldu nicä bir hayvan. Olmadı bir hayvan, ama oldu bir hayvan gibi.

Bibliya annatmasında padișah yașardı çok yıl nicä bir öküz. Bibliya teskti bizä deer, ani: “Koolandı insannar arasından hem idi ot nicä bir öküz, hem güüdesi yıslanardı gök çiiyinnän, saçı uzadıldı kartal tüüleri uzunnuu kadar, hem tırnakları benzärdi kuș tırnaklarına”. Bakalım bu ișlerä.

Deer, ani Navuhodonosor koolandı insannar arasından. Tititerim, açan açık söleerim bunu, ama bän dä koolandım insannar arasından. Çok dostum sakındı bendän. Açan razgelärdim onnara, çevirärdilär suradını bașka tarafa, sansın görmärdilär beni. Zvont edärdim onnara, hem dä kaldırmardılar. Çok kerä karım gitti onun anasına-bobasına bizim ușaklarımızlan da braktı beni yalnız evdä.

Bulêrım lafları Bibliya annatmasında da: “Navuhodonosor idi ot nicä bir öküz, hem güüdesi yıslandı gök çiiyinnän”. Bän hiç ot imedim, ama geçirdim birkaç ay nicä bir evsiz adam. Yașardım bir parça vakıt daalıkta. Ot imedim, ama hiçbișey imedim. Çok açtım ozaman. Sorna avtostop yaptım da bir büük kasabaya gittim, diil burada, ama Ukraynada, hem geçirdim edi hafta o kasaba sokaklarında. Ot imedim, nicä Navuhodonosor, ama buldum imeemi gübürdä da idim onu, neyi insannar attılar gübürlää. Bitkidä kendi-kendimä dedim: “Yașêêrım bir hayvan gibi, diil bir insan gibi. Dönecäm karıma da yalvaracam ona, ani kabletsin beni geeri”. Ölä yaptım, hem karım, angısı pek isläa bir insandır hem çok acıyan, kabletti beni. Ona adak verdim, ani bașka hiç içmeyecäm alkogol, ama, elbetki, ozaman durgunamadım, da taa bir yıl içtim.

Var taa bir iș Navuhodonosor için deskripțiyada. Deer, ani “saçı uzadı kartal tüüleri uzunnuu kadar, hem tırnakları benzärdi kuș tırnaklarına”. Uuu… beenmeerim o lafları. Bilersiniz mi, neçin? Söleyecäm. Zerä bän öläydim! Șindi pek gözäl adamım, ha-ha-ha ‒ afedin ‒ ama halizdän, șindi, ayıklıımda, benzämeerim bir hayvana. Dedim, ani beenmeerim o lafları, ama hep o zaman beenerim onnarı, zerä sansın o deskripțiya benim patredimdir.

İslää. Bu Bibliya annatmasından hem benim analizimdän, bekim, annadayacenız, ani bir aktiv alkogolik var nasıl benzesin bir hayvana. Demeerim, ani her alkogolik benzeer bir hayvana, zerä diildir dooru. Ama benim yașamamda öläydi. Olur mu bakmaa taa derin-derin bu ișä? Elbetki, bir insan benzeer bir hayvana, açan insannar koolêêrlar onu arasından, hem iyer ot nicä bir öküz, hem güüdesi yıslanêr gök çiinnän, hem saçı uzêêr kartal tüüleri uzunnuu kadar, hem tırnakları benzeer kuș tırnaklarına, ama sanêrım, ani var burada bir taa derin maana.

Bir gün, elbetki, aktiv alkgolizmamda, bän örüyärdim yolda bir küüdän bașka küüyä. Yol tarafında durardı bir eșek, ani iyärdi ot. “Ey, eșek, ‒ bän söledim ona sarfoșluumda, ‒ sabaa hayır olsun. Nasılsın?” Eșek sä kär bakmadı bana. Kär kaldırmadı kafasını. Salt devam etti ot imää. “Ey, eșek, ‒ bän söledim ona, ‒ neçin lafetmeersin benimnän?” Osaat kaldırdı kafasını da baaradı bana onun eșek sesinnän nicä eșeklär yapêrlar. Salladı kafasını iki tarafa hem salladı kuyruunu, sansın istedi desin bana: “Git da brak beni raada”.

O annatmada halizdän kimdir eșek, o mu osa bän mi?

“Ey Yorgi, ‒ deyeceniz, ‒ söledin, ani verecän bizä bir derin analiz, ama bu ‒ salt bir fasıl șaka”.

Dooru, ‒ cuvap edecäm, ‒ zerä bitirmedim onu neyi istedim söleyeyim. Açan lafettim o eșeklän, zavalı hayvan annamadı benim laflarımı. Annadamardım ona benim fikirlerimi ya da benim duygularımı. Deerim, ani benim alkogolizmamın bitki basamaklarında bän oldum nicä o eșek, zerä açan insannar lafedärdilär benimnän, hiç annamardım onnarı. Nicä o hayvan, salt istedim söleyim onnara: “Git da brak beni raada”. Sanêrım ani padișah Navuhodonosor da ölä oldu.

Deli Yorgi