Sevgili Komrat

Üülen tarafta, kızgın toprakta,

Gagauz Eri, Komrat ‒ merkezi.

Küülär dolayda, sansın bleziktä,

Gözäl dizili deniz sedefi.

Yalpu boyunda Komrat erleşti,

Kırnak sokaklar, düzgün yapılar,

Büünkü Komratın üzü gençleşti,

Giindi kasaba eni donaklar.

 

Durêr ortada nicä açık gül,

O zor vakıtlar geerdä kaldılar,

Sıklık eder gecelärlän bülbül,

Bütün dünneyä açık kapular.

 

Evel vakıttan klisenin  yapısı,

Toplêêr hristian milleti duaya.

Yazêr karılar hep çorba pazısı,

Çoban çırtması öter dolaya.

 

Komrat meydanı sık toplêêr musafir,

Geldiynän vakıt,  toplanêr kalkıntı.

Hem her gün uuldêêr-baarışêr panayır,

Burda yaşamak kär bitmäz sızıntı.

 

Geldi vakıtlar, düüdü genä saat,

Açan gagauz lafını söledi,

Uzak dannarda kişnedi Kömür At,

Bütün dolaylar  Komratı sesledi.

 

İilik kafayı kaldırdı Komrat,

Dünnä işitti onun lafını.

Dostlara açıp bir eni surat,

Günä çevirdi kendi başını.

 

Dizdän kalkındı Komrat-kasaba,

Yukarı çıktı yapılar katlı.

Çannarı pek şen düüyüp her sabaa,

İleri gider beygirdä atlı.

 

Aleksandra KRİSTOVA

Добавить комментарий