Viktor Kopuşçudan iki halk cümbüşü

 Sendä üz dä mi var?

Bir kerä adamın birinä gelmiş aşırıda yaşayan kumisi. Nicä düşer, saadıcı onu karşılamış, konuklamış. Kumi bir gün kalmış, iki gün, ama gidecää yok adamın. Üçüncü günü sabaalän kumi üzünü yıkamış, peşkiri aaranarmış. Oracık-buracık, peşkir birerdä yok.

‒ Saadıç, peşkiri versänä!

‒ Ne yapacan, kumi? ‒ Sormuş saadıcı.

‒ Üzümü silecäm! ‒ Şaşmış kumi.

‒ Sendä üz dä mi var? ‒ Bu sefer saadıç şaşmış.

Sizin küüdä dä mi ölä adet var?

Aşırıda yaşayan kumi genä bir kerä gelmiş saadıcına. Taligayı kapu önünä sokmuşlar, belliki, musaafirlik tez bitmäz. Taliganın okları da, girdii gibi, evä dooru bakêr. Kumi bir gün kalmış, iki gün, üçüncü gün gecesi ev saabisi, kalkıp, taliganın oklarını çevirer sokaa dooru.

‒ Bekim, erif, görecek, ani oklar sokaa dooru durêr, da gideyim edecek, ‒ düşünmüş saadıç.

Sabaa olduynan, kumi dışarı çıkêr, damda beygiri bakacek. Görer, ani taliganın okları tersinä. Çabuk girer evä da, şaşarak, deer:

‒ Saadıç, bän hiç bilmärdim, sizin küüdä dä bölä adet varmış!

‒ Nesoy adet? ‒ korkuylan sormuş ev saabisi.

‒ Musaafir geldiynän, taliganın okları üç gün aula dooru bakêr, üç gün dä sokaa dooru!

Yazıya geçirdi Viktor KOPUŞÇU

Добавить комментарий