Yalnız yolcu

Bän sokakça gidärdim,
Aaç, susuz hem yorgun.
Kimseydän işitmärdim:
Geç, buyur da doyun!

Evlerdä kimsä vardı,
Hem yanardı şafklar,
Ama salt kapanardı
Demirdän tokatlar.

Sesetmää kesildiydim,
Uzadıp enseyi,
Zerä salt işidirdim
Çekilmiş rezeyi.

Bezbelli, prost görärdi
Dumannı gözler’niz.
Fukaara sesedärdi,
Hep insan, nicä siz.

Te umutlan gördüm
Bir dua yapısı,
Ama salt yaklaştım –
Kapandı kapusu.

Gelecek ansızdan
Diişikli vakıtlar,
Gümüştän-altından
Düşecek yapılar.

Göstermärsin varlıı
Hem dolu keseyi,
Zerä kimsä sana da
Çekecek rezeyi.

Aleksandra KRİSTOVA