Yaz yaamuru

Üülen sıcaan aar soluu,

Bunalêr  mallar.

İnsan gölgeyä kaçêr,

Saklanêr kuşlar.

 

Dannardan geler kara,

Partallı bulut.

O verer insannara

Yaamura umut.

 

Kara maaviyä diişer

Gökün benezi.

Lumburdêr hem da çakêr,

Korkudup bizi.

 

Lüzgär birdän kaldırêr,

Tozlan gübürü,

Uzaa onnarı koolêêr,

Sokaa süpürüp.

 

Büük damnalar örtüdä,

Çıtlayıp, patlêêr.

Er dä kendi üzünü

Göklerä açêr.

 

Yıkandı erin üzü,

Hepsi yalabıyêr.

Hem güler üzü-gözü,

Hem soluklanêr.

 

Aleksandra KRİSTOVA